Esmée Olthuis: altsaxofoon
Albert van Veenendaal: (geprepareerde) piano
Esmee Olthuis - saksofon altowy, blokofon, gwizdek
Albert van Veenendaal - fortepian
Esmée Olthuis en Albert van Veenendaal besloten zo\'n anderhalf jaar geleden
tot de oprichting van hun duo. Twee eigenzinnige muzikanten brengen hun
improvisatietalent en jarenlange ervaring samen en spelen eigen composities
die zich kenmerken door een hoog improvisatiegehalte, speelsheid,
subtiliteit, krachtige melodieën en veel energie. Een kleine band met een
groot geluid. Het duo onderzoekt de mogelijkheden van klank en samenspel
zonder te vervallen in cliché\'s. De muziek zelf wijst de weg. Na een aantal
optredens maakten zij hun eerste CD This Is to Say, uitgebracht op het
TryTone label. Glasheldere muzikale bouwwerken met veel ruimte voor intuïtie
en improvisatie.
Duet zalozony przez saksofoniste i pianiste odkrywa przestrzen pomiedzy muzyka komponowana a improwizowana. Ich improwizacje opieraja sie na kilku dzwiekach lub tez dluzszych kompozycjach. Kazda z nich jest wylacznie ich autorstwa, ma przejrzysta strukture, daje niewyczerpane mozliwosci improwizacji.
Het Amsterdamse kwartet Dalgoo speelt uitsluitend eigen composities, die elk een eigen verhaal vertellen. De groep gebruikt verhaal-technieken die aan film, literatuuren dans ontleend zijn: flashbacks‚ cuts‚ dialogen en monologen worden door Dalgoo vertaald naar melodieën en ritmes.
Dalgoo maakt gebruik van ongewone instrumentale technieken, exotische percussie effecten en de sonoriteit van twee basklarinetten, waardoor zich een bijzonder rijk geschakeerd spectrum aan klankleuren ontvouwt.
Zespol Dalgoo jako dodatek do muzyki, wykorzystuje rozne techniki narracyjne zaczerpniete z literatury (dialogi, monologi wewnetrzne), kina, teatru (rozne obrazy) oraz elementy tanca. Sa one przekladane na jezyk muzyki - dzwiek, rytm, melodie. Ich muzyka jest ilustracyjna, ‘opowiada’ rozne historie.
In zijn soloprojekt maakt saxofonist Jorrit Dijkstra gebruik van elektronica om live zijn saxofoonklanken te beinvloeden. Met een uitgekiende samenstelling van effektapparaten en computersoftware improviseert hij subtiele polyritmes, contrapuntische melodieëen, minieme microtoonverschillen, langgerekte drones, hypnotiserende beats, extreme toonhoogtes en soms ook chaos. Dijkstra\'s van nature al lyrische en flexibele altsaxofoongeluid wordt door de elektronica uitgebreid, voor verrassingen gesteld en in het extreme getrokken. Door de relatief simpele opzet van de apparaten en het geïmproviseerde karakter van de muziek blijft de balans tussen de elektronica en het akoestische saxofoongeluid altijd behouden. Bovendien blaast Dijkstra ook de Lyricon (het eerste analoge elektronische blaasinstrument uit de jaren 70) een nieuw leven in, na een niet altijd even succesvolle carriere in de jazzrockmuziek. Dijkstra gaf soloconcerten en workshops in Canada, de Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Nederland.
Jorrit Dijkstra, w swoim solowym projekcie, przetwarza dzwieki saksofonu za pomoca elektroniki, tworzac w ten sposob improwizowane ‘na zywo’ studium dzwieku. Posluguje sie loopami, bawi sie rytmem, ‘zongluje’ dzwiekami, aby uzyskac pozadany efekt.
AGOG
Frank Wingold gitaar
Mark Haanstra fretloze basgitaar
Joost Lijbart drums
Frank Wingold - gitara
Mark Haanstra - bezprogowa gitara basowa
Joost Lijbart - perkusja
AGOG..........agiel............to be AGOG for (eng.): opgewonden, belust
op....AGOG....agogiek:leer der wijziging in het tempo ter wille van
expressieve voordracht aangebracht.........agogo..........AGOG
Winaar van de Dutch Jazz Competition
op het North Sea Jazz Festival 13 juli 2002.
Drie musici uit verschillende richtingen begeven zich in tal van stijlen:
jazz, garage-rock, country, imaginaire folklore uit Zuid-Oost Europa en
Afrika en nieuwe muziek met Zappa-eske complexiteit.
Zonder te vervallen in een parodie of ratjetoe van stijlen weet dit trio de
diverse invloeden te smeden tot een zeer rijk en afwisselend groepsgeluid.
De composities, veelal van de hand van Wingold lijken soms op Gotische
bouwwerken waarbij iedere noot onmisbaar een bijzondere rol vervult, dan
weer op wolken van geluid waarbij men zich ver weg waant, in een
sprookjes-achtig landschap.
W 1993 roku zespol ten wygral konkurs jazzowy Europ’; po tym sukcesie nastapila kilkuletnia przerwa we wspolpracy. Jednakze zespol odrodzil sie na nowo. Agog - trzech muzykow z roznych rejonow, laczy ze soba jazz, tzw. ‘garazowego’ rocka, country, muzyke ludowa poludniowo-wschodniej Europy oraz Afryki oraz tzw. nowa muzyke, a to wszystko w stylistyce charakterystycznej dla Franka Zappy.